Op deze site schrijf ik o.a. over mijn ayahuasca ervaringen.
Lees mijn verhaal (of niet) en vergeet het! Het is niet belangrijk.

 

Ayahuasca hoe het begon

Een vriend stuurde een link van een documentaire. Ik vond het heel interessant, maar had er niet een gevoel bij dat wil ook. Een paar weken later  zag ik op BNN  een uitzending over ayahuasca. Toen had ik ineens het gevoel wel dat ik een ritueel mee zou willen maken.

Na de uitzending heb ik contact opgenomen de mensen die bij BNN waren. Ze leken me heel zuiver. Het bleek een ritueel met overnachting te zijn, maar helaas zonder eigen kamer. Logeerpartijtjes met vreemden op de kamer wil ik echt niet, daarom viel het af. Het ritueel wordt ook in de kerk gegeven. Ik ga nooit naar de kerk en dat leek me ook niet de plek waar ik dan heen moest gaan. Zelf hou ik het ook graag zuiver. Ik heb het toen maar even gelaten voor wat het was.

Ik kreeg toch steeds weer de kriebels dat ik het wilde gaan doen en ging op zoek naar ayahuasca in Nederland. Ik ben gaan zoeken en kwam op de website van Jaco Elken terecht en zag in de agenda een aankondiging staan van een ayahuasca ritueel. Het ritueel zou geleid worden door Xander van der Zijden van Lorig. Jaco had ik eerder ontmoet, een positieve man en man met humor. Van Xander had ik nooit eerder gehoord, maar aangezien het ayahuasca ritueel bij een voor mij vertrouwd persoon werd gegeven heb ik verder zonder na te denken me aangemeld.

In mijn omgeving was inmiddels al bij meerdere personen interesse in ayahuasca. Maar niemand durfde nog. Door de best heftige reacties van sommige mensen in mijn omgeving en door het lezen van verhalen op het internet dacht ik echt: “waar begin ik aan”? Ik las vooral ook dingen over bad trips, kotsen, schijten en weinig succesverhalen kwam ik tegen. Het kan ook zijn dat mijn focus (lees: angst) lag op waar het mis kon gaan. De drang het toch te gaan doen was groter dan me te laten beïnvloeden door de verhalen van anderen. Gelukkig ben ik (bijna) altijd eigenwijs en vaar ik toch wel mijn eigen koers.

Het was zover. Ik reed met twijfels,  gezonde spanning, maar ook met veel zin naar Toldijk. Wat ik nog niet wist toen ik naar daar naar toe reed om een een weekend lang te hallucineren, zoals ik het gekscherend noemde, was dat ayahuasca mijn leven compleet zou veranderen.

Wow! Wat een liefdevolle en diep spirituele ervaring

Woorden geven aan deze ervaring is onmogelijk en absolute onzin. Ieder verhaal is ander en zijn eigenlijk geen woorden aan te geven. Toch probeer ik het wel. Ik wil graag mijn verhaal vertellen omdat ayahuasca mijn kijk op de wereld en mezelf totaal heeft veranderd heeft. Ik hoop hiermee een positieve bijdrage te leveren aan wat ayahuasca kan betekenen. Hiermee wil ik niet zeggen dat het voor jou ook een positieve uitkomst zal hebben.

Inmiddels heb ik al meerdere reizen gemaakt. Heb zoveel mogen zien, voelen, ervaren en leren dat ik nog steeds in verwondering ben en blijf. Tijdens mijn reizen zie ik mijn leven, missie, de wereld en het universum als het ware uitvergroot op een bioscoopscherm. De essentie van de film gaat over verbinding, licht, liefde, inzicht, vrijheid, bevrijding en non dualiteit. Die film verveelt me nooit, val ik niet bij in slaap en bevrijd me van mijn gedachten die mijn leven voor ayahuasca altijd zo ingewikkeld maakte.

Hieronder een opsomming wat ayahuasca mij tot op heden heeft gebracht.

    • kan veel meer in het hier en nu leven
    • ben bewuster bezig met de aarde en voeding
    • ben verlost van door mezelf opgeplakte etiketjes, w.o. het etiket HSP.
    • Ik ben mijn eigen beperking niet langer meer
    • mijn energie is veel liefdevoller, voor mezelf en voor anderen
    • cynisme en zelfspot heeft plaatsgemaakt voor iets liefdevollers
    • angsten voor de toekomst heb ik niet meer
    • kan me makkelijker verbinden
    • ben weer in contact met mijn ziel, mijn hogere Zelf
    • ik accepteer dingen gewoon zoals ze gaan
    • ik ben uit mijn eigen schaduw gestapt
    • mijn onzekerheden beperken me niet meer in mijn functioneren
    • ik ontleen mijn bestaansrecht niet meer uit bevestigingen van anderen
    • ik durf mijn liefde aan alles wat is te tonen
    • ik weet weer waarom ik hier ben
    • Ik ben bevrijd
    • ik vind het leven meer dan leuk en geniet!

Er is voor mij wel duidelijk een verschil tussen een leven voor en na ayahuasca.
Mijn leven voor ayahuasca was geen leven van ellende, kommer en kwel. Ik had en heb een goed leven, superleuke job, leuk huisje, lieve mensen om me heen en woon op dreamstimelarge_36480698loopafstand van zee en de duinen. Best een leven om tevreden mee te zijn.  Ik vond en vind mijn ontspanning in straatfotografie, fietsen, werk en ontmoetingen met vrienden. Wel had ik issues met eigenwaarde, voeding, verbinding maken, was onzeker op sommige momenten, had moeite met ouder worden (ben nu 50) en ik was behoorlijk bezig met zorgen maken voor de toekomst en strafte mezelf als mijn schaduwkant de kop op stak. Ook was ik een overtuigd HSP-er. Hooggevoeligheid ten top. Het werd alleen maar erger en erger. Kon steeds minder hebben, kreeg steeds meer impulsen binnen. Nu weet ik dat HSP voor mij een etiket en illusie was.
Het bestaat niet meer voor mij.  Het heeft nooit echt bestaan, maar voor ayahuasca wist ik dat niet.

Zoals je in mijn lijstje hierboven hebt kunnen lezen zijn de meeste issues die hierboven stonden wel opgelost of in grote mate opgelost. Mijn gedachten proberen me een enkele keer nog te misleiden en het gezonde eten lukt me nog steeds niet altijd, toch is het een wereld van verschil met hoe het was. Het kost me steeds minder moeite die gedachten te laten voor wat ze zijn. Natuurlijk ben ik er nog niet. Er is nog zoveel te leren en te ontdekken. Op ieder gebied. Het leven blijft een uitdaging. Een leuke ook!

Inmiddels weet ik dat het  zal gaan zoals het zal gaan en niet zoals ik vooraf bedacht heb. Alles met liefde voor mezelf en voor de mensen om me heen.

Mijn gedachten en overtuigingen waren mijn eigen belemmering.

Ayahuasca gaf me weer een stem en haalde me uit mijn eigen schaduw.

Ik ben nog steeds intens dankbaar voor wat er allemaal gebeurd is en ook nog steeds door werkt. Ayahuasca opende de poort naar mijn eigen ziel. De sleutels lagen niet voor het oprapen. Daar moest ik wel e.e.a. voor doormaken. Geloof me maar dat niet alles even prettig was. Een aantal sleutels heb ik aangereikt gekregen, voor de ene moest ik meer moeite doen dan voor de ander. Mijn sleutelbos van het leven is nog niet compleet. Ik heb gelukkig nog wel het een en ander te onderzoeken.

Het lijkt misschien een beetje een hallelujaverhaal en zou bijna zeggen Amen. Dat doe ik niet. Ook al voelt het bijna als een religie. Het is het voor mij zeker niet. Wat het voor mij wel is zal ik mogelijk nog eens delen in een ander blog.

Respect, dankbaarheid, verwondering, verbinding en liefde zijn de woorden die ik aan ayahuasca kan geven

Respect en dankbaarheid voor de plant ayahuasca en voor de bijzondere mensen die mijn reizen mogelijk gemaakt hebben, met name Xander van der Zijden, Jaco Elken en Yvonne Vruggink
Verwondering over wat ik heb mogen zien, ervaren en horen.
Verbinding met de plant ayahuasca, de natuur en met het bovennatuurlijke
Liefde. De liefde die ik heb mogen voelen en nog steeds voel.

Het resultaat van het ritueel was geweldig. ( Een ritueel wordt ook een reis genoemd). De reis er naar toe was niet alleen maar geweldig. Naast heel mooie dingen, was het soms ook heel lelijk, moeilijk, confronterend, beangstigend en eng. Mijn ervaring is dat ik lelijke dingen te zien of te horen kreeg, maar dat er daarna een proces van verwerking, loslaten of heldere boodschappen kwamen. Het werd ook constant herhaald. Voornamelijk lessen en non dualistische boodschappen. Enkele oneliners die ik door kreeg vind je hier

Wil je meer lezen over mijn ervaringen,  klik dan op 1 van de onderstaande links. Let op! Voordat je gaat lezen realiseer  je dan dat het echt mijn persoonlijke verhaal is. Daar waar het te persoonlijk werd heb ik sommige stukken weggelaten want wil niemand in diskrediet brengen of sommige dingen zijn helemaal weggelaten omdat ik dat stuk niet met iedereen wil delen. Het gaat ook niet over anderen, maar over mijn perceptie ervan. Het is dus een ”gekuiste” versie. Wellicht kun je je toch een beeld vormen wat ik ervaren heb. Lees het verhaal dus als een uniek verhaal, jouw verhaal zal er nooit zo uit gaan zien.

 

Mijn eerste ayahuasca weekend

Na het opzetten van de tent maakte ik kennis met iedereen van de groep. Na het voorstelrondje gingen we naar ruimte waar het ritueel plaats zou vinden. Een ruimte met muziekinstrumenten, bedjes en kotsemmers. De angst van veel mensen. Ook mijn angst. Ik had zoveel gelezen over ziek worden en kotsen. Niemand wil dat. En ik al zeker niet. Ik kan dat bijna niet en als ik iemand zie of hoor gaan dan moet ik zelf ook kotsen. Het woord kotsen is eigenlijk niet echt het juiste woord. Kotsen bij het ritueel is overgeven. Letterlijk en figuurlijk. Laten we het er dan niet over hebben wat het met je zou doen als je met dichtgeknepen billen moet overleven om je broek niet vol te schijten

Ik ging rustig liggen. Mijn hart bonkte als een waanzinnige. Ik was enorm bang, maar wist dat ik het wilde doen. Heb geen enkel moment gedacht nu wil ik weg. Het was een fijne energie, leuke groep en alle ingredienten waren aanwezig om te ervaren wat ayahuasca voor mij in petto had. Ik wist me steeds meer te ontspannen. Het moment van het drankje. We moesten op staan om het drankje te halen.
Het was vies zoals ik ook gelezen had. Ik kreeg het wel weg. Het zou een half uur tot drie kwartier kunnen duren. Ik ging liggen in afwachting van.De tijd werd steeds minder belangrijk. Ik sloot mijn ogen en werd steeds meer ontspannen. De reis kon begonnen.

Boem. Ineens. Een vrouwenstem die heel lief maar resoluut klonk. Ik kreeg 2 boodschappen te horen. Allebei heel lelijke boodschappen. Te lelijk en gevoelig om hier te noemen. Mijn onderbewustzijn werd geactiveerd en wist die 2 dingen ineens te plaatsen. Ik was het vergeten. Maar ineens wist ik dat het waar was en werden de gaten die mij in mijn leven soms belemmerden om me te verbinden, lief te hebben en van mezelf te houden werden plotseling gevuld door liefde. Enorme liefde. Ayahuasca was de boodschapper van wat ik zelf heb meegemaakt, maar niet meer wist of te klein was om het me bewust te kunnen herinneren. Ondanks dat ik wel bewust was van de ruimte waarin ik was, waren mijn gedachten die altijd op volle toeren in actie waren, rustig. Ik was. Meer dan dat was het niet. Ik liet het allemaal gebeuren. Vechten had geen zin. Daarvoor was ik ook niet gekomen.

Na deze 2 heftige boodschappen ging het voor mij beginnen. Wat een feest!  Het feest kan ik alleen uitleggen alsof ik op de allermooiste kermis was als klein meisje en volwassen vrouw. Ik werd gedragen van attractie naar attractie.  Overal maakte ik andere dingen mee. Het was liefdevol, bizar, leuk, grappig, angstig, hilarisch, verdrietig, spannend, maar vooral kleurrijk. Er zijn veel plaatjes over ayahuasca te vinden en ook op you tube staan prachtige filmpjes die ayahuasca zou moeten benaderen. Ik heb er veel gezien. Maar nergens is te zien wat ik zag. Iedere ervaring zal ook anders zijn en daarom is het ook niet uit te leggen.
Om me heen hoorde ik allemaal geluiden, ook wel van medereizigers die over de emmer heen hingen. Bij mij is het overgeven heel beperkt gebleven, maar ontkwam er ook niet aan. Maar zelfs toen ik heel even ging heb ik dat niet als naar ervaren. Dingen gebeuren gewoon. Ik kon dingen gewoon waarnemen zonder er een oordeel aan vast te plakken. Als ik mijn ogen open deed was ik dus gewoon in de ruimte en zag de 3 mensen die het ritueel leiden liefdevol in de ruimte bewegen of stilstaan. Ik zag ze, voelde ze, wist dat ze er waren en moest soms ook lachen. Alles leek zich een beetje slow motion af te spelen waardoor het er ook heel hilarisch uit zag.  Het was alsof ik een film zat waarbij ik zowel speler als toeschouwer was. De klok waar ik normaal nogal mee bezig ben werd voor mij een beetje mijn vijand. Ik zag de klok. Ik wist dat het ritueel tot ongeveer half vijf zou duren. Ik had zo enorm veel gezien, gehoord en meegemaakt dat ik compleet voldaan was. Als ik naar huis had gemoeten dan was ik met een enorm goed gevoel naar huis gegaan. Het was me alles waard geweest dat ik daar mocht zijn. Ik had voor mijn gevoel enorm veel bereikt. Maar ik was een uur te vroeg. Moest ik nu geforceerd uit mijn reis komen want als ik mijn ogen dicht deed ging de reis gewoon weer vrolijk verder. Nee, het was genoeg. Ik kreeg ook constante herhaling van dezelfde oneliners die ik door kreeg en behoorlijk non dualistische boodschappen. Doordat mijn gedachten weer op gang kwamen werd het gevecht steeds erger. Ik wilde Xander roepen maar ik deed niets. Moest ik nu geforceerd mijn reis stoppen omdat ik klaar was?  Tegelijkertijd lag ik naar het plafond te staren. Op alles, behalve de klok, was ik zowat verliefd. Ik vond alles mooi. Tot en met de spijker in het plafond. Ik voelde aan mijn lichaam, huh? Alles leek nieuw. Alsof ik opnieuw was geboren. Het moet een dolkomisch gezicht geweest zijn dat ik daar op ontdekkingstocht ging naar mezelf. Ayahuasca gaf me terug wat ik ooit ben kwijtgeraakt.

Om er nu een niet al te groot zweeftevenverhaal van te maken kan ik je vertellen dat ik een complete transformatie mee heb gemaakt. Ik maakte 3 reizen op 3 achtereenvolgende dagen. angelHet thema van de eerste reis was geboorte, de tweede de dood en de derde was een reis naar een andere dimensie waar ik kon  een ontmoeting had met mijn overleden paard, honden, katten, konijnen en hamsters en had een allermooiste ontmoeting met een heel dierbaar meisje, Sofie, mijn  kindje die ik nooit fysiek heb mogen leren kennen, maar ondanks dat altijd in mijn hartje heeft gezeten. Sofie en mijn lieve overleden dieren hebben mijn reis tot de allermooiste reis van mijn leven gemaakt. Natuurlijk kon ik daar niet blijven en moest weer verder. De liefde die ik voelde op het moment van afscheid voel ik nog steeds. Wat heeft deze ontmoeting mij gelukkig gemaakt. Toen ik mij omdraaide om nog te zwaaien hoorde ik een meisjesstem zeggen: Dag mama. Een heus kippenvelmoment.
Ik heb onwijs hard gehuild nadat ik afscheid had genomen. Warme tranen van geluk en liefde en vooral van loslaten van allerlei gedachten die mij behoorlijk hebben beperkt in mijn leventje.

Alle 3 mijn reizen waren helend, liefdevol, confronterend, zuiver, intens verdrietig, maar vooral ook vrolijk. Iedere emotie die er bestaat heb ik wel meegemaakt.

 

 

Mijn tweede ayahuasca reis op 18-09-2015

Op 18 september 2015 had ik mijn tweede ayahuasca reis. Ik reisde met 3 vriendinnen. Heel spannend omdat ik niet wist of we te zorgzaam voor elkaar wilden zijn en zouden vergeten onze eigen reis te beleven. We zaten al giebelend in de bus alsof we op schoolreis gingen. Enorm leuk om dat samen te delen.  Ik vond het  fijn om met bekenden te reizen. Het maakt de band nog intenser want wat je deelt is niet uit te leggen, tenzij je zelf weet wat ayahuasca met je kan doen. Deze dag stonden er 2 reizen gepland. Het was wel even anders dan een weekend. Je hoefde na de reis niet naar huis maar kon helemaal in je flow blijven en nu lag je ’s avonds weer in je eigen bed. Wat overigens ook heerlijk was. Het was een groep van 5. Er reisde nog een man mee. Viel die even met zijn neus in de boter. 4 van die blije, ietwat nerveuze kakelende kippen waarvan hij geen idee had of ze tijdens de reis wel stil zouden zijn. Nou dat waren we  Als makke schaapjes hebben wij ieder voor zich onze reis beleefd.

Het was een keiharde reis die heel lekker begon, een herhaling in boodschappen van eerdere reizen. heldere inzichten over mijn missie. Kraakheldere inzichten eigenlijk.

Ik lag lekker in mijn roes en zag weer allemaal mooie beelden. Kwam in contact met iemand die op brute wijze om het  leven is gekomen. Dat was ook een vraag die ik had hem te mogen ontmoeten. Zijn dood heeft behoorlijke impact op mij gehad.  Maar het mooie was dat dat helemaal niet belangrijk was. Het was alleen maar liefde. Het werd me duidelijk waarom we op elkaars pad gekomen zijn en namen weer afscheid. Het was fijn en liefdevol. De eerste reis eindigde ook heel mooi.

We hadden even pauze om daarna het tweede drankje te nemen. Ik was nog behoorlijk wiebelig, maar even korte pauze en later kwam het tweede drankje. Ik zat weer snel in de volledige roes, maar was me ineens bewust van iedereen in de ruimte en had de behoefte om mijn ogen open te houden waardoor ik er niet helemaal lekker in kwam. Ik was eigenlijk verzadigd met boodschappen en had er uit gehaald wat ik nodig had. Dacht ik. De beelden bleven wel komen, de boodschappen kreeg ik minder door met mijn ogen open. Moeder ayahuasca had andere plannen. Toen de reis eindigde en iedereen een beetje uit zijn roes kwam had ik onwijs veel moeite om er uit te komen. Om toch maar gewoon even stoer te zijn had ik mijn witte kleding al uit gedaan en mijn gewone kleding weer aangetrokken. Ik ging naar toilet, maar daar ging het behoorlijk mis. Ik was duidelijk nog behoorlijk met mijn reis bezig. Je reis kan je beter niet op toilet boven de pot afmaken :-).

Ik ben nog aan tafel gaan zitten. Er was heel goed voor ons gezorgd door Xander lekkere soep en heerlijke broodjes. Ik dacht als ik weer normaal doe dan komt het wel goed. Ik at een tijgerbroodje. Voor mijn gevoel kwam er geen einde aan dat broodje en leek wel drie broden lang.  Maar gewoon stoer zijn en dooreten, grapje maken en doen of er niks aan de hand is. Daarna nog even stukje lopen en ik ben weer als nieuw. Niet dus. Ik ging op de gang zitten en transpireerde waanzinnig. Ik heb van mijn leven niet zo getranspireerd. Gelukkig zag de begeleider Xander het en die maakte me bewust van het feit dat mijn reis nog niet over was. Hij adviseerde me nog even te gaan liggen en toen kreeg ik mijn harde les. Wow! Moeder ayahuasca is niet voor de poes. Zeker met bekenden erbij vond ik dat lastig. Ik ben altijd stipt met alles en zal zeker geen mensen op me laten wachten. Het liefst val ik helemaal niet op en zeker niet in zo’n kwetsbare toestand. Maar ik had geen keus. Ik kan niet zeggen dat het einde een fijn stukje was, maar het was wel een zeer leerzaam stuk. Een stuk waarbij ik me bewust werd dat ik ook gewoon om hulp mag vragen en ik niet altijd alles alleen hoef te doen. Dat is wel een dingetje bij mij. Vragen? Wat is dat. Ik regel alles zelf wel. Maar tijdens de reis viel er niets te regisseren. Het werd voor mij geregisseerd.  Of ik wilde of niet. Iedere vorm van controle kon ik vergeten. Mijn vriendinnen waren onwijs lief en geduldig en ook een vriend die ons op kwam halen bleef heel kalm en wachten en vertelde dat het ok was. Ik heb dankzij iedereen mijn reis toch helemaal kunnen maken.

In de auto waren we allemaal nog wel in onze eigen wereld en heb heel de avond nog in een heerlijke flow gezeten. Wat een waanzinnige mooie en liefdevolle dag heb ik mogen ervaren.

Als toetje kreeg ik nog in een javaanse toko in Den Haag, behalve lekker eten, ook nog een muzikaal afsluiten. Toevallige passanten uit Santiago die hier bij familie logeerden speelden gitaar en zongen het nummer: Back to home…. Hoe geweldig was dat! Precies het thema waar ik die dag mee bezig was geweest. Tijdens de reis kreeg ik nog een oneliner door: Ayahuasca wijst je de weg naar huis. Daar is geen woord van gelogen. Al is dat natuurlijk mijn persoonlijke waarheid. Het blijft wel een paradox. Weten waar je thuis is en op aarde in het het hier en nu leven.

Mijn derde ayahuasca reis

Op 2 oktober 2015 had ik mijn derde ayahuasca reis. De eerste reizen maakte ik overdag. Deze was in de avond/nacht. Ik heb wel duidelijk verschil ervaren. De andere rituelen begonnen eind van de ochtend of begin van de middag. Dan zit ik in heel andere energie dan in de avond. Het was een fijne ervaring.  Ik heb het meer als een astrale reis ervaren. De reis bestond weer uit 2 delen. Ik was nog niet overtuigd ik met het tweede drankje mee zou doen omdat ik zelf naar huis moest rijden. Volgens planning zou dat rond een uur of vier in de nacht zijn. Combinatie met zweverige flow en nachtblindheid zorgt wel voor flinke nuchterheid.

Tijdens het eerste ritueel ging ik terug naar vorige levens. Heel apart. Dat had ik nog niet eerder meegemaakt. Ik geloof wel dat er meer is, maar had niet de behoefte om terug te gaan naar vorige levens omdat ik ook niet echt het geloof had dat deze ook zouden bestaan.

Het was ook niet de meest fijne ervaring. Alle eerdere reizen weet ik nog wel heel goed, maar deze is me minder bijgebleven. Waarschijnlijk omdat het niet echt heel fijne levens waren. Waarschijnlijk hoefden de fijne levens niet getoond te worden, maar had ik volgens moeder ayahuasca nog wat karmische banden af te sluiten. Wat ik heel goed kreeg te zien kreeg was een eeuwenoude liefdevolle relatie die ik had met iemand en we intens gelukkig waren. Niet zomaar gelukkig maar we hielden zielsveel van elkaar. Ik maakte een uitglijder en was eenmalig niet trouw binnen deze relatie. Mijn toenmalige partner werd gek van jaloezie en ons sprookje eindigde in een nachtmerrie. Hij was zo boos dat hij me neer heeft gestoken met 5 messteken. Waarom ik het getal heb onthouden weet ik niet. Maar ondanks dat hij me dood maakte was mijn liefde nog oneindig voor hem. Ik was dood en hij ging dood van verdriet.
Deze man uit dat leven speelt nu weer een rol in mijn leven. Weliswaar een bescheiden. Want het lot heeft bepaald dat hij al een relatie heeft. Goh … wat een toeval he 🙂 Karma? Blijkbaar moet ik er in dit leven mee zien te dealen.

Ik heb nog 2 andere levens gezien, eentje waarbij ik een zwerfmeisje was in India en ander speelde zich af in Amsterdam. Ik geloofde er nooit echt in, maar nu ik alles zo gedetailleerd en levensecht heb gezien kan ik niet meer ontkennen dat ik nu echt geloof dat mijn energie zich niet beperkt tot dit leven.

Tijdens de reis kreeg ik ook weer heel veel herhalende boodschappen die ik tijdens mijn eerdere reizen heb gehad. Om me er blijkbaar verder aan te herinneren wat mijn doel hier op aarde is. Dat grote doel heb ik overigens niets gedeeld. De kern van het verhaal ontbreekt dus. Ik moet het eerst voor mezelf handen en voeten geven voordat ik het virtueel wil delen.

Nadat de eerste reis bijna was uitgewerkt begonnen we aan de tweede. Eerst een korte pauze en hoognodige toiletbezoek besloot ik toch mee te doen. Ja fout. Mijn lichaam dus niet. Want ik had de MAO remmer nog geen 10 sec. op en het lag in de emmer. Balen. Ik wilde toch nog wel meedoen maar mijn lichaam zei gewoon stop. Omdat ik toch nog een klein beetje eigenwijs ben heb ik een heel klein beetje genomen, een kwart van het normale glaasje. Ik had heel veel moeite dit wel binnen te houden en ook toen ik een kwart slokje ayahuasca nam was het nog een behoorlijk gevecht. Maar gelukkig liep het goed af en heb ik nog een heerlijke nacht gehad. Tijdens deze reis heb ik heel veel lessen gehad hoe ik kan zorgen dat ik zonder ayahuasca in een bepaalde staat kan komen. Hoe ik zelf kan leren om hoger in mijn energie te komen, hoe ik ruimtes kan reinigen en contact kan maken met het universum. Mooie lessen.

Het was een bijzondere nacht.

 

De hemel op aarde is hier

ik heb meerdere malen gereisd en niet alles beschreven. Deze reis wilde ik voor mezelf wel opschrijven. Deze reis was in mei 2016.

Ik was nog vol van de inzichten van de dag ervoor die ik kreeg bij Arold Langeveld. Het was een fijne groep waar dit keer meer mannen dan vrouwen aanwezig waren. Ik begon heel rustig en liefdevol aan mijn reis. De reis begon met woorden die ik via mijn gedachten binnen kreeg. Ik heb al meerdere keren mogen ervaren dat achter de woorden Het Al is. Achter de woorden is niets tastbaars en daar valt niets te bewijzen. ”Het” is er als er niets meer is. Alles wat voor de punt is de rem op het bereiken van de staat van zijn. Het gaat juist over helemaal niets. De werkelijkheid is dus niets en alles is illusie. Dat bestaat gewoon niet. In mijn perceptie dan. Het is mijn eigen waarheid.

Ik kreeg weer de mooiste visioenen. De eerste reis ging alleen maar over het Al. Het Al, het niets of zoals ik het liever noem: DIT. Omdat dit het is. Dit is de bron. Dit is liefde. Meer dan dit is het niet. Op die momenten voel ik alleen maar liefde. Het is niet echt uit te leggen wat ik voel.  Mijn denken is dan volledig uitgeschakeld. Ik ben verbonden met het Al. Alles is één. Er is geen enkele afscheidenheid, geen oordeel, geen gedachten, helemaal niets. In het niets is er liefde. Alleen maar liefde. Terwijl ik dit een paar dagen later schrijf ben ik weer verbonden met het gevoel van het Al. Ik hoef er niets voor te doen of laten om in dit gevoel te komen. Ik hoef me er alleen maar mee te verbinden. Het gaat zoveel verder dan wat verstand kan beredeneren of wat de wetenschap ooit aan zal kunnen tonen. Zodra de bewijsdrang, het ikje, het ego, de woorden, gedachten, het volgen van anderen volledig stopt dan pas kom je daar waar er niets is en tegelijkertijd alles is. Thuiskomen bij de bron en herinneren wie ik ben en waarvoor ik hier ben in de hoedanigheid van het lichaam waarin mijn ziel huist.  Dat gebeurde er dus een paar uur lang. Ik vond het een geweldige energie die er hing en de reis was weer zo mooi en harmonieus.

Ik twijfelde of ik de volgende ronde mee zou doen of dat ik in mijn euforie wilde blijven. Mijn vriendin die naast me lag vroeg aan me: ‘’waarom zou je het niet doen?’’ Ja, waarom eigenlijk niet. Wellicht kwam ik nog een laag dieper.

De thee viel goed en mijn reis ging weer verder waar ik gebleven was totdat er ineens de stem van moeder ayahuasca weer door kwam en verder ging dan het herhalen dat ik mijn lichaam niet ben, er niet meer dan dit is. Dat alles één en liefde is. Terwijl dat al niet meer over dit (eenheid) gaat maar over dat. Houd het bij feiten. Benoem het, doorzie het en verder hoef je er niets mee dat was de boodschap. Iedere emotie, reactie of handeling die het bij mij teweeg brengt kan ik onderzoeken door het aan te gaan. Als ik boos ben, wees dan boos. Als ik wil huilen, huil dan. Als ik onzeker wil zijn wees dan onzeker. Als ik iemand de schuld wil geven geef dan iemand de schuld. Als ik wil ontkennen dat ik niemand ben wees dan iemand. Als ik wil zweten van angst zweet dan. Als je seks wilt hebben omdat je denkt dat je het nodig hebt regel het dan. Als je moet kotsen, kots dan. Als je schaduwgedachten hebt accepteer het dan gewoon.  Als … als … als…. Die boodschap was dus duidelijk. Gevoelens en gedachten zijn er als ze er zijn. Ze komen en ze gaan. Schenk er geen speciale aandacht aan. Het is niet belangrijk.

Verder kreeg ik te horen wat ik natuurlijk ook al wist. Maar blijkbaar herhaling nodig had. Het lichaam heeft brandstof nodig in de zin pure voeding om de ziel te dragen binnen deze perceptie. Volg het ritme van je ziel en doorleef wat nodig is om zo dicht mogelijk bij de bron te blijven om er weer  in liefde in te verdwijnen.

Toen begon het. Bovenstaande werd dus aan mij getoond en ging door een hel. Ik kreeg iedere emotie te zien in verschillende settings en gevoelens, ik was enorm bang, mijn hart klopte bij uit mijn lijf van angst, mijn keel kneep zich samen waardoor ik bijna geen adem kreeg,  kreeg zweetaanvallen, sensationele belevingen die niets met een orgasme te maken had maar veel intenser en liefdevoller waren dan ik ooit heb mogen beleven. Ik werd misselijk en kreeg een enorme huilbui die ongeveer uit mijn tenen kwam. Ik kwam hier bijna niet uit. Ik kon me niet meer verbinden en bleef hangen in een vreselijk stuk. Ik haat het om hulp te vragen en heb de stap moeten nemen om Xander om hulp te vragen.  Hij kwam bij me zitten en heeft me door dit lastige stuk heen geholpen met zijn energie waar ik me mee kon verbinden waardoor ik weer contact kreeg met het niets en ik er weer in kon rusten. Wow! Wat een heftige en intense ervaring was het. Ik kon even rusten in het stuk en verbleef weer langere in het niets.

Een gevoel van dankbaarheid overviel me en op dat moment overviel de misselijkheid me weer. Alleen tijdens mijn eerste reis was ik even misselijk van de thee zelf aan het begin, verder heb ik nooit overgegeven. Ik was altijd wel misselijk maar kon het weg manipuleren. Tot afgelopen zaterdag. Het ging niet. Het moest er uit. Ik raakt net niet in paniek maar wel in een weerstand. De les dat ik het ritme van mijn ziel moet volgen, mijn lichaam geven wat het nodig heeft en meebewegen in de golf. Dus niet blokkeren. En wat deed ik. Ik blokkeerde. Volledig.

Ik zou echt niet gaan overgeven. Mijn ego kwam naar boven. Er waren bekenden voor mij bij en ik had stoer verteld dat ik nooit hoefde te kotsen en ik wilde echt niet dat ze dat zouden zien (alsof ze uberhaupt op mij zouden letten) en ik overwoog naar de wc te gaan om daar te kotsen. Er staan gewoon emmers naast het matras dus had gewoon de emmer kunnen pakken en over te geven aan wat zich aan dient. Ik was weer rustig en wist dat het moest gebeuren. Ik vertelde Xander dat ik over moest geven maar niet wilde. Tjee zeg, achteraf best stom om dat natuurlijk aan te kondingen. Iedereen doet dat als het nodig is. Alleen ik maak er weer een intern drama van. Drama om gewoon ff te kotsen. Overgave aan dat wat zich aandient. Hoe moeilijk kan het zijn. Toen het eenmaal gebeurde was het toch minder erg dan ik dacht al keek ik er volgens mij bij of ik aan het overlijden was. Vervolgens werd de dramaqueen in mij gelijk weer met mijn neus op de feiten gedrukt. De muziek werd zo heftig alsof een heel leger mij in het vizier had. Ik hoorde allemaal geluiden die mijn richting opkwamen. Mijn inzicht die ik dag ervoor bij Arold had kwam er aan. Een leger zwammen die ik moest verslaan. Het waren er miljoenen volgens mij. Het was een groot gevecht maar uiteindelijk heb ik de dramaqueen en de zwamverhalen verslagen. Al zal jij mogelijk anders denken en dit verhaal als een zwamverhaal zien J Het maakt niet uit. Het is jouw verhaal en mijn visioen en allebei doen ze er niet toe.

De rest van de reis was weer in volle liefde.

Ik had zoals gebruikelijk weer moeite met de landing. Er reisden een paar bekenden met mij en vond het megafijn om nog na te kletsen en te knuffelen. Ik vertrok daarna naar mijn hotel in IJmuiden waar ik uiteindelijk drie nachten ben gebleven.  Ik heb de avond en volgende dag alleen maar in het niets gezeten en genoten van het bevrijdende gevoel, op het strand gewandeld en op balkon naar de bootjes gestaard. Ik heb geen letter op papier gekregen. De dag erna heb ik theater van de illusie weer geopend en zal het gordijn iets vaker sluiten als het ritme van mijn ziel aangeeft om alle maskers weer af te zetten en terug te gaan het Al.

Wat ik uit deze reis geleerd heb is dat ik het ritme van mijn ziel mag volgen, vooral niet in hokjes denk moet denken, naar mijn lichaam moet luisteren, grenzeloos mag leven en grenzeloos mag genieten en liefhebben.

Ik wist het al, maar deed het niet.

De hemel op aarde.
Is hier.

X